Hi readers.

I didn’t write for quite some time now. Last night, the 21st of June 2019, I posted on my Instagram account a white picture with the word CLARITY written at the center!

To be honest, it took me around 10 minutes to write that word on the post. I was shuttered, my eyes were dropping shut as I was falling asleep but no matter what, I did make it, I wrote that word.

It wasn’t just one word though. For me, it was more than that, much more than that.

What is clarity? For me, clarity is realization, transparency, clarity is what we are and believe deep within our inner selves.

We may hinder it, procrastinate it but the truth will always shine in the end – If we allow it!

Light the shadows my friends and shut the whispers.

Fucking shout it out loud and live it!

Embrace the clarity, the ups, and downs and keep pushing it through. Push it through and grow from it. Let clarity be the roots of the future.

Light the shadows my friends and shut the whispers (intentionally repeated).

I will write no more.

The rest will be heard on my first Podcast.

I have decided to document my life’s journey. Both for myself but most importantly for my children.

We are living in the age that everything’s on the fast forward. Although I do love writing I don’t always have the time to do it and the same goes for video as well.

So, Podcast it is then.

Starting on Monday the 24th of June.

Stay tuned for the first episode.

For my children Julian and Irida.

I love you,


Connect with me:







‘’Stop, what are you doing? Why you do this? Why do you want to endure this?’’

‘’Shut up – Keep Going – You got this – You got more than this – This is nothing – You can do it!’’

This article will take you through what I’ve experienced when I run at the Limassol marathon, running the distance of the half-marathon wearing my firefighting protective gear to support the Center of Preventive Paediatrics.

This was THE most challenging experience of my life, both physically and mentally and I would like to share it with you!

Why? Because I can!

Start of the race – Anxiety

‘’I’m ready. I have been training for this, I have done it again – I got this – I can do it – I’m doing it – Lets go’’

I think that every single runner/athlete out there can verify that anxiety, anticipation, excitement, adrenaline, are some of the feelings that are pumping through our minds and bodies when we are at the start line.

1km – Excitement

‘’Wow – Look at all these great athletes that I’m running along… Look at all those people who are cheering for us… This is going to be an incredible race!’’

2.5km – Realization

‘’Wow – it’s much hotter than I thought it’ll be. There is no shadow to run along like the last time I run with this suit. I think this race will challenge me like nothing before.’’

5km – It’s getting hot in here

‘’The sweat I’m pouring out is incredible. My shoes are filled from the sweat dripping. Man the fuck Avgoustinos, you’re into the battle of your life.’’

8km – Guns our out

‘’My firefighting gear it’s getting incredibly heavy from the sweat. I feel like I’m carrying another person on my back. ‘’

‘’Why am I doing this? Just stop – You can’t make it all the way. It’s too much’’

‘’Shut up – Keep going – If you stop you’re finished – Failure is not a fucking option here’’

10.5 km – Turn around point

‘’Everything hurts. Pain at the knees, back, shoulders, heart rate is elevated. Pre-heat stress condition.’’

‘’Avgoustinos wake up, keep monitor yourself, keep the temp down. You’re in control.’’

‘’I still have 10.5 km to do. It’s so hot I can barely breathe.’’‘’Shut up – look at the sea – relax your mind – Stay focused’’

13km – Intensity

”Am I going to finish this or…? There’w no fucking or Avgoustinos  – Go”

‘’Here’s the athletes doing the full marathon. I admire you guys…’’

”Peter is running towards me from the opposite lane, he gave me a high five and told me to hang in there (i think).’ Thank you Peter! Much respect to you and the rest of the team!

‘’Wake up Avgoustinos; Remember why you do what you do. You’re a firefighter, you don’t give up – You can’t give up – I will not give up.’’

16km – Pain and more pain

‘’Everything hurts, but more – way more. I can barely walk; my knees are failing. The suit became too heavy from the sweat. I can barely move my arms as well…It’s so hot. I’m burning in here.’’

‘’I must keep going, I’m almost there. Stay focused – No pain – No pain – No fucking pain – Keep running, keep going.’’

18km – Lights go out

‘’I feel weak. I can barely keep my self upstanding. I will pass out – Shut up – Shut the fuck up – You’ve got so much more in you.’’

‘’This is nothing; remember why you do it; remember who the fuck you are; remember how hard you have trained for this.’’

‘’This suit is so heavy, sweat is pouring from everywhere’’

19.5km – it is now or never

‘’I can’t believe it, I’m so close and everything shuts down. Come on body, stay with me on this. Keep going.”

‘’Don’t vomit, don’t pass out, keep standing and keep yourself fucking moving.’’

‘’It is now or never Avgoustinos – Push it, fucking push it.’’

300m from the finish line – Push

‘’I’m about to vomit. I’m losing my senses.’’

‘’Someone shouts at me, it’s Kyriaki’’ (a fellow runner who have already completed the marathon).

’She runs with me, she gives me strength (thank you Kyriaki – much love and respect) I can barely breathe, I can barely walk, everything hurts, everything fucking hurts.’’

‘’I need to keep going, almost there.’’

50m from the finish line – Emotional

‘’I’m here, I made it. I want to scream, I want to cry, I made it. I fucking made it!’’

‘’I think of my family’’.

Done – Salvation

‘’Why they’re looking at me like that? Do I look so fucked up? ‘’

‘’I kneeled on the ground. I can’t believe it. I’ve been through hell. But I made it. I fucking made it’’.

‘’I can barely hold my tears.’’

‘’I made it – because I can’’

Well, I’m once again emotional when I’m writing this. It’s like I went through this all over again.

And if you ask me if I want to do it again, well, you know the answer!


Because I can…

Much Love and respect to all those who have supported me and all athletes around the world, amateurs, and professionals who are giving their own battle every time.


Connect with me:






Με την κατακόρυφη αύξηση των ενοικίων αλλά και των αγορών για καινούργιες κατοικίες, όλο και περισσότερος κόσμος αναγκαστικά καταφεύγει στην διαμονή σε πολυκατοικίες και συγκροτήματα διαμερισμάτων.

Οι πλειοψηφία των πυρκαγιών σε πολυκατοικίες ξεκινούν εντός των διαμερίσμάτων. Ηλεκτρικό βραχυκύκλωμα, κάπνισμα και μαγείρεμα είναι οι πιο κοινές αιτίες πρόκλησης των πυρκαγιών αυτών.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που χρησιμοποιήσατε το κλιμακοστάσιο (τις σκάλες) για να ανεβείτε στον όροφο της επιλογής σας. Έχετε προσέξει ποτέ πως οι θύρες του κλιμακοστασίου (κακώς) παραμένουν ανοιχτές είτε ηθελημένα (με σφήνες ή άλλα αντικείμενα), είτε λόγω σφάλματος του μηχανισμού αυτοκλεισίματος;

Εάν διαμένετε σε πολυκατοικία σκεφτείτε πως το κλιμακοστάσιο είναι η όδευση διαφυγής σας. Δηλαδή, αυτή είναι η διαδρομή που θα ακολουθήσετε σε περίπτωση που υπάρχει φωτιά στο διαμέρισμα ή στο κτήριο σας για να εκκενώσετε το κτήριο.

Σε περίπτωση που ξεσπάσει πυρκαγιά σε ένα διαμέρισμα και εάν αυτή περάσει εκτός του διαμερίσματος (που αυτό συμβαίνει συνήθως) τότε το κλιμακοστάσιο θα φραγεί λόγω του καπνού και των προιόντων της καύσης και αυτό σημαίνει πως…

ΠΑΓΙΔΕΥΤΗΚΑΤΕ – Τώρα δεν μπορείτε να εκκενώσετε το κτήριο και θα πρέπει να αναμένετε την Πυροσβεστική Υπηρεσία για να σας διασώσει.

Δεν είναι τόσο απλό όμως. Μια πυρκαγιά μπορεί να πάρει τεράστιες διαστάσεις σε απρόβλεπτο χρόνο και όταν θα καταφθάσει η Πυροσβεστική Υπηρεσία να είναι ήδη πολύ αργά…

Κάτι άλλο που ίσως να μην έχετε σκεφτεί ποτέ πως είναι κίνδυνος, είναι τα διάφορα αντικείμενα που βρίσκονται εντός των κλιμακοστασίων.  Ποδήλατα, τριπόδια, έπιπλα – You name it, it’s there!

Σε περίπτωση πυρκαγιάς οι συνθήκες είναι οι εξής:

  • Πυκνός – τοξικός καπνός που θα σας προκαλέσει το χειρότερο αίσθημα (πνιγμού) στον κόσμο
  • Ραγδαία αύξηση της θερμοκρασίας
  • Περιορισμένη έως μηδαμινή ορατότητα
  • Στρες – φόβος
  • Πιθανή (επιθετική) αντιμετώπιση άλλων ατόμων που επιχειρούν εκκένωση
  • Αποπροσανατολισμός
  • Χάος!

Το τελευταίο πράγμα που θα θέλατε να αντιμετωπίσετε είναι ένα ποδήλατο στο πλατύσκαλο, ένα έπιπλο στο άλλο κ.λπ.  καθώς εκκενώνετε το κτήριο.


Επικοινωνήστε με τον ιδιοκτήτη της πολυκατοικίας σας και τους ενοίκους και σιγουρευτείτε πως:

  • Όλες οι θύρες που οδηγούν από και προς το κλιμακοστάσιο λειτουργούν όπως έχουν κατασκευαστεί να λειτουργούν – δηλαδή κλείνουν αυτόματα και εντελώς!
  • Όλοι οι κοινόχρηστοι χώροι είναι ελεύθεροι από εύφλεκτα και γενικώς από αντικείμενα που δύναται να προκαλέσουν εμπόδιο δια την εκκένωση σας.
  • Οι θύρες εξόδου (διαφυγής) είναι ανεμπόδιστες και λειτουργούν όπως έχουν κατασκευαστεί να λειτουργούν, δηλαδή ανοίγουν με ευκολία.
  • Ο έκτακτος φωτισμός είναι ελεγμένος από κατάλληλα πιστοποιημένο ηλεκτρολόγο και λειτουργούν όπως έχουν κατασκευαστεί να λειτουργούν.
  • Μην φυλάγετε εύφλεκτα υλικά εντός των κοινόχρηστων χώρων

Κοινοποιήστε το άρθρο αυτό και ίσως γίνεται εσείς η αιτία να σωθεί η ζωή τους!

Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας

Αυγουστίνος Χατζηγιάννης GIFireE | MinstLM

Συνδεθείτε μαζί μου:






* Τα πιο πάνω είναι προσωπικές απόψεις και γενικού περιεχομένου.

Δεν δύναται η αναπαραγωγή τους χωρίς την γραπτή λήψη της άδειας μου. Εξαιρείται η κοινοποίηση ολόκληρου του άρθρου.

Photo Credits:  

Ως γονείς, το σημαντικότερο πράγμα για όλους εμάς είναι η υγεία και η ασφάλεια των παιδιών μας, έτσι δεν είναι;

Θυμάμαι ακόμη το πρώτο κτύπημα του γιου μου στα 2 του χρόνια. Αν και εξοικειωμένος με τα τραύματα λόγω της εργασίας μου, μόλις είδα το αίμα να τρέχει στο ποδαράκι του μου κόπηκε η αναπνοή.

Τα παιδιά μας είναι κάτι από εμάς και όταν αυτά πονάνε, πονάμε διπλά! Είναι υποχρέωση όλων εμάς να τα προστατεύσουμε!

Πόσες φορές έχετε δει μέσα σε αυτοκίνητα μικρά παιδιά να μην φέρουν την ζώνη ασφαλείας και να μετακινούνται μέσα στο αυτοκίνητο καθώς αυτό είναι εν κινήσει; Προσωπικά το βλέπω κάθε μέρα και εξοργίζομαι, και παρεμβαίνω εκεί όπου μου δίνεται η ευκαιρία!

Είναι εγκληματικό! Δεν μπορώ να δεχθώ την δικαιολογία του δεν γνώριζα. Δεν αποδέχομαι δικαιολογίες τύπου πως ήταν μόνο για μια μικρή απόσταση. Σε περίπτωση ατυχήματος, έστω και εάν έχετε δεμένα τα χέρια σας γύρω από το παιδί δεν θα μπορέσετε να το κρατήσετε. Το παιδί θα συνθλιβεί είτε στο μπροστινό τζάμι είτε μεταξύ του σώματος σας και του αυτοκινήτου και τις περισσότερες φορές… θανάσιμα.

Εάν ένα αυτοκίνητο κινείται με ταχύτητα 50χιλ την ώρα σε περίπτωση ατυχήματος το παιδί θα συνθλιβεί στο μπροστινό τζάμι όπως θα συνθλιβόταν στο έδαφος εάν έπεφτε από τον τρίτο όροφο ενός κτηρίου.

Κάντε το εικόνα στο μυαλό σας!

Όμως, τι γίνεται με τα θέματα πυροπροστασίας;

Εσείς, οι γονείς που διαβάζετε τώρα το άρθρο αυτό, πότε ήταν η τελευταία φορά που έχετε υποδείξει στα παιδιά σας πως θα εκκενώσετε το σπίτι σας σε περίπτωση πυρκαγιάς;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που ελέγξατε εάν γνωρίζουν τον αριθμό έκτακτης ανάγκης (112);

Πότε ήταν η τελευταία φορά που τους υποδείξατε για το τι θα κάνουν εάν αν αρπάξουν τα ρούχα τους φωτιά;

Είναι καθήκον όλων εμάς να δημιουργήσουμε ένα ασφαλέστερο μέλλον για τα παιδιά μας. Είναι υποχρέωση μας να θέσουμε τις βάσεις για μια μελλοντική κοινωνία σθεναρά ευαισθητοποιημένη για τα θέματα πυροπροστασίας.

Τώρα θα μου πείτε καλές οι ερωτήσεις σου Αυγουστίνε, αλλά τι γίνεται αν δεν γνωρίζουμε και εμείς οι ίδιοι οι γονείς τις απαντήσεις αυτές;

Το γνωρίζω και πολύ καλά μάλιστα πως στην χώρα μας και ως κοινωνία, έχουμε σοβαρότατο πρόβλημα στο θέμα αυτό με μεγάλα περιθώρια για βελτίωση.

Βάζουμε προτεραιότητα σε θέματα όχι και τόσο σημαντικά και αφήνουμε θέματα όπως αυτό σε δεύτερη μοίρα. Κανονικά και εάν τηρείτω ορθά η νομοθεσία, κάθε εργαζόμενος θα λάμβανε εκπαίδευση πυρασφάλειας και θα γνώριζε τις πιο πάνω απαντήσεις, όμως, όπως και σε άλλες περιπτώσεις αυτό (δυστυχώς) δεν ευσταθεί!

Αλλά και πάλι, ζούμε στην ψηφιακή εποχή, οι απαντήσεις βρίσκονται στα χέρια μας. Όλοι μας έχουμε πρόσβαση στο διαδίκτυο, έτσι και πάλι το δεν γνώριζα δεν είναι αποδεκτό.

Θεωρώ πως μπορούμε, όλοι μαζί να δημιουργήσουμε ένα ασφαλέστερο μέλλον για τα παιδιά μας.

Είμαστε ένα τόσο δα νησί – μπορούμε να έχουμε την ασφαλέστερη χώρα στον κόσμο – φτάνει τα λόγια να γίνουν πράξεις.

Τίποτα δεν μπορεί να επιτευχθεί δίχως προσπάθεια και κόπο. Πρέπει να εκτροχιάσουμε το τρένο που μεταφέρει την αμάθεια και την αδιαφορία και να ενισχύσουμε την παιδεία όσον αφορά τα θέματα υγείας και ασφάλειας από πολύ μικρή ηλικία και όταν λέω παιδεία δεν εννοώ μόνο στα σχολεία αλλά κυρίως στο σπίτι.

Θα κλείσω το κείμενο αυτό με μια φράση από την ταινία Interstellar όπου σε μια σκηνή ο Matthew McConaughey λέει το εξής:

‘’Once you’re a parent, you’re the ghost of your children’s future’’

Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας,

Αυγουστίνος Χατζηγιάννης GIFireE | MInstLM

Συνδεθείτε μαζί μου:






My intent is, in a period of 100 days to convince as many people as I possibly can to install smoke alarms at their homes…

If you find the above line interesting keep reading!

Smoke alarms save lives. I’m quite certain that you have heard the term before.

Well, if you haven’t, this is the TRUTH.

In fact, you’re 4 times (UK Statistics) more likely to survive if you have a working smoke alarm at your home!

Smoke Alarms save lives every single day.

WHY do we need them?

The majority of fatalities occurring are between midnight and 6am when people are asleep.

Whilst we are asleep, our sense for smell decreases at the lowest level, therefore If there’s a fire, the dark, superheated, toxic and mega- fast smoke can (in a matter of seconds) get us unconscious and leave us for dead in our sleep.

Smoke is also known as the Silent Killer…

An ordinary house can be consumed by flames in less than four minutes. (Check out this video to see how fast the fire spreads)

In a fire situation every second counts.

In a fire situation, you have only a few minutes to escape.

What is a Smoke Alarm?

Smoke alarm simply stated is a device which gives a loud alarm, activated when smoke particles are detected. This signal should provide adequate escape time for the members of the premises to escape with safety!

The background

In Cyprus – where I live, people severely lack interest in regards to the importance of the smoke alarms and in Fire Safety in general. I might get criticized for this statement but this is the truth and I’m ready to answer any backfire from this.

In fact, when I created my company the Fire Safety Training Providers (FSTP) Cyprus I gave the following motto:

Our aim is to make a shift in culture in regards to Fire Safety in Cyprus…

This might sound like an exaggerated goal but for me a goal must be something big, something compelling, something that pulls me – similar with the massive planet Jupiter, where it’s gravitational force, is so powerful that it likely prevented the formation of a planet between itself and Mars in the region known as the asteroid belt.   

My #100daysToSaveLivesCampaign

As a Fire Professional and frankly speaking as a human being, I feel compelled to raise awareness in regards to the dangers of fire. I find it deeply disturbing that thousands of people are perished every year due to the lack of a simple smoke alarm.

I simply cannot live with that. I will do whatever is in my powers in order to raise awareness in regards to Fire Safety and mainly for the use of smoke alarms at homes.

Therefore, starting tomorrow the 17th of February 2019 (my birthday) and for the next 100 days, I’m on a mission to save lives.

Despite the fact that my company sells smoke detectors I will not sell a single smoke detector throughout this campaign.

I will direct people from where to get them if they wish but I will surely not be making any money out of it.

In fact, if there are families who find it difficult to purchase them due to financial constraints, I’m willing to provide them for free!

I will be documenting my journey throughout this campaign HERE at the Facebook page created specifically for this campaign.

I don’t want to save any lives as I don’t wish anyone’s house to be engulfed into flames and to be in danger but at least I’d do everything in my powers to safeguard them.

There is one line from the movie Schindler’s List that has always moved me that says;

Whoever saves one life, saves the world entire…

I want to invite everyone to join me on this campaign of life – let us make our voice louder!

Thank you for reading this – It means the world to me.

Stay Safe and if you fancy connect with me on social media:






Έχουμε όλοι νομίζω παρατηρήσει την ραγδαία αύξηση των ψηλών κτιρίων στην Κύπρο και ιδιαίτερα στην Λεμεσό. Με την ανάπτυξη των οικοδομημάτων αυτών, έχουνε ήδη αυξηθεί οι ανησυχίες για το κατά πόσο οι ένοικοι σε αυτά θα είναι ασφαλής σε περίπτωση εκδήλωσης πυρκαγιάς.

Κάτι που επίσης συνέβαλε στο να αυξηθεί η ανησυχία είναι και η (φονική) πυρκαγιά στο κτήριο Γκρένφελλ του Λονδίνου το καλοκαίρι του 2017 όπως επίσης και 2 ακόμα πυρκαγιές σε ψηλά κτήρια στο Ντουμπάι τον ίδιο χρόνο.

Ας δούμε όμως γιατί τα κτίρια αυτά κρίνονται πιο επικίνδυνα ή αν θέλετε παρουσιάζουν διαφορετικές προκλήσεις σε σχέση με τα κτίρια χαμηλού ύψους στα θέματα πυρασφάλειας.

Λόγω του μεγέθους τους, απαιτούν μεγαλύτερο χρόνο εκκένωσης και διαθέτουν μεγαλύτερες αποστάσεις διαφυγής. Η εκκένωση των οικοδομημάτων αυτών είναι μια πρόκληση από μόνη της τόσο για τον πυρομηχανικό στον σχεδιασμό τους, όσο και για τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης. Η άμεση πρόσβαση των ομάδων διάσωσης (Πυροσβεστική Υπηρεσία), η ταχύτητα και η κατεύθυνση εξάπλωσης του καπνού, η δυσκολία (άμεσου) ελέγχου της πυρκαγιάς είναι μόνο μερικά σημεία γιατί τα ψηλά κτίρια παρουσιάζουν ιδιαίτερες προκλήσεις και δικαιολογημένα ανησυχίες.

Στην Κύπρο, διαθέτουμε εξαίρετους επαγγελματίες πυρομηχανικούς οι οποίοι και θέτουνε τον πήχη στα θέματα σχεδιασμού κτηρίων στα θέματα πυρασφάλειας πολύ ψηλά.

Κάτι επίσης που είναι ιδιαίτερα θετικό είναι και η ανάπτυξη των εταιρειών προμήθειας και εγκατάστασης συστημάτων ανίχνευσης, ειδοποίησης και (εκεί που κρίνεται αναγκαίο) καταστολής των πυρκαγιών.

Λόγω της φύσης των εργασιών μου, μια ερώτηση που μου απευθύνεται συχνά είναι: «Η Πυροσβεστική Υπηρεσία (Π.Υ.) διαθέτει σκάλες επαρκούς ύψους για να διασώσει τον κόσμο σε περίπτωση πυρκαγιάς;»

Νομίζω το ερώτημα αυτό έχει απαντηθεί επαρκώς από τους φίλους στην Π.Υ. έτσι δεν θα προχωρήσω στην ανάπτυξη του. Επιτρέψτε μου όμως να αναφέρω τα εξής:

Τα ψηλά κτίρια ΔΕΝ απαιτούν ψηλές σκάλες διάσωσης, αυτό που απαιτούν είναι:

1) κατάλληλες προδιαγραφές στο σχεδιασμό και κατασκευή τους και

2) κατάλληλη διαχείριση στα θέματα πυρασφάλειας με την άφιξη των ενοίκων.

Είναι σαφές, πως όσο επαρκή και αν είναι τα μέτρα πυρασφάλειας σε ένα ψηλό κτίριο, από την στιγμή που μπαίνει στην μέση ο ανθρώπινος παράγοντας η ισχύς των μέτρων αυτών μειώνεται σθεναρά.

Επιτρέψτε μου ένα απλό παράδειγμα. Στο Χ κτήριο έχουν τοποθετηθεί κατάλληλες πυρίμαχες πόρτες έτσι ώστε να προσφέρουν επαρκή πυροστεγανοποίηση για την ασφαλή εκκένωση των ενοίκων. Εάν όμως αυτές οι πόρτες δεν συντηρούνται επαρκώς, διατηρούνται μισάνοιχτες ή και πολλές φορές, ορθάνοιχτες καθ’ όλη την διάρκεια της μέρας (και νύχτας), τότε η στεγανοποίηση έχει αποτύχει παταγωδώς, με αποτέλεσμα οι ένοικοι να βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο βλ. Κτήριο Γκρένφελλ.

Είναι λοιπόν, καίριας σημασίας η επαρκής διαχείριση των θεμάτων πυρασφάλειας και η ανάπτυξη ανάλογης κουλτούρας με σκοπό την όσο το δυνατόν μείωση των κινδύνων.

Ως FSTP Cyprus έχουμε αναπτύξει ειδικά πιστοποιημένα προγράμματα κατάρτισης στα θέματα διαχείρισης πυρασφάλειας. Για πρώτη φορά διαθέτουμε στην Κυπριακή αγορά, πιστοποιημένο από το Skills for Justice Awards της Αγγλίας, εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τα θέματα διαχείρισης της πυρασφάλειας στις επιχειρήσεις.

Επίσης, η εταιρεία μας διαθέτει πληθώρα εκπαιδευτικών προγραμμάτων και είμαστε σε θέση να προβούμε σε εκτίμηση κινδύνων, ανάλογης αξιολόγησης αυτών και σχεδιασμού ειδικών προγραμμάτων προγραμμάτων κατάρτισης στοχευμένα στις απαιτήσεις των πελατών μας.

Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας

Αυγουστίνος Χατζηγιάννης GIFireE | MinstLM

* Τα πιο πάνω είναι προσωπικές απόψεις. Δεν δύναται η αναπαραγωγή τους χωρίς την γραπτή λήψη της άδειας μου. Εξαιρείται η κοινοποίηση ολόκληρου του άρθρου.

*Photo Credits

Πολύ συχνά μιλάμε για ρεαλιστική εκπαίδευση για τα μέλη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας, πόσο ρεαλιστική είναι η εκπαίδευση αυτή;

Και πώς η εκπαίδευση αυτή κρίνεται η πλέον κατάλληλη για όλους τους συμμετάσχοντες και για τα επεισόδια που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν;

Εργάζομαι ως επαγγελματίας πυροσβέστης 13 χρόνια τώρα και έχω συμμετάσχει ενεργά (και χωρίς υπερβολή) σε εκατοντάδες εκπαιδεύσεις ως εκπαιδευόμενος αλλά και ως εκπαιδευτής.

Θα συμφωνήσω πως, οι πρακτικές εκπαιδεύσεις που είναι βασισμένες σε συγκεκριμένα σενάρια (Scenario Based Training Event (SBTE)) όπου το κάθε μέλος θα εκτελέσει το καθήκον του όπως αυτό του έχει οριστεί, είναι εξαιρετικά εποικοδομητικές για τα μέλη της δύναμης, όμως ας πάμε ένα βήμα παραπέρα.

Τι γίνεται όμως, εάν τα μέλη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας (ΠΥ) παρακαθήσουν σε ασκήσεις επί χάρτου στις οποίες θα δοκιμαστούν (τα ίδια τα μέλη) και θα αξιολογηθούν οι γνώσεις τους με βάση συγκεκριμένα πρότυπα απόδοσης όπως αυτά περιλαμβάνονται σε σχετικούς χάρτες απόδοσης ρόλων;

Το πρόβλημα που συναντάται με τις πρακτικές ασκήσεις σεναρίων, είναι πως η διεξαγωγή τους πρέπει να γίνεται κάτω από πλήρως ελεγχόμενες συνθήκες (για θέματα ασφάλειας και υγείας), ενώ οι ασκήσεις επί χάρτου μπορούν να αναδιπλωθούν στον μέγιστο βαθμό που επιθυμεί ο/οι οργανωτής/ές τους.

Θέλοντας όμως να γίνω εντελώς αντιληπτός ως προς το επιχείρημα μου θα σας δώσω δύο παραδείγματα:

Πως μπορούμε να προβούμε σε προσομείωση μιας πυρκαγιάς σε ψηλά κτίρια ή μια επιθετική δασική πυρκαγιά;

Είναι πρακτικά αδύνατο! Αλλά εάν, υπάρχουν προκαθορισμένα σενάρια, όπου τα μέλη της ΠΥ θα ερωτηθούν συγκεκριμένες ερωτήσεις και οι οποίες θα απορρέουν από πραγματικά περιστατικά τότε όλα αλλάζουν, επειδή τώρα πια δεν μιλάμε υποθετικά.

Θα ήθελα να σας ζητήσω για μια στιγμή, να σκεφτείτε πως συμμετάσχετε σε άσκηση επί χάρτου για ψηλά κτίρια, και οι ερωτήσεις που θα σας υποβάλλονται θα απορρέουν από τα δραματικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στον Πύργο Γκρένφελ του Λονδίνου πριν από περίπου ένα χρόνο. Δεν θα είναι ένα σενάριο φαντασίας, αλλά θα σας υποβάλλονται συγκεκριμένες ερωτήσεις και θα σας δίνονται συγκεκριμένες πληροφορίες οι οποίες θα αντικατοπτρίζουν το σκηνικό που βίωσαν τα μέλη της ΠΥ του Λονδίνου που ανταποκρίθηκαν την 14η Ιουνίου 2017. Τα μαθήματα που θα μπορούσαμε να πάρουμε είναι αμέτρητα. Μαθήματα που ίσως προλάβουν μια ενδεχόμενη καταστροφή.

Ας πάμε όμως και στο πιο πρόσφατο παράδειγμα, της φονικής πυρκαγιάς στην Ελλάδα η οποία κόστισε την ζωή σε δεκάδες άτομα. Πόσο ωφέλημο θα ήταν, μέλη των Πυροσβεστικών Δυνάμεων ανά τον κόσμο, να ξαναζήσουν πολλά από τα γεγονότα/φαινόμενα που έλαβαν χώρα τις στιγμές εκείνες. Πόσα μαθήματα θα μπορούσαμε να πάρουμε από τέτοιου είδους ασκήσεις;

Πρέπει να επισημανθεί ότι δεν κάνω απλά υποθέσεις ότι αυτό το είδος εκπαιδευτικού συστήματος μπορεί ή/και θα λειτουργήσει. Το έχω δει στην πράξη. Κάθε πυροσβέστης (ανεξαρτήτως βαθμίδας), φέρει ένα ορισμένο αριθμό γνώσεων, εξειδίκευσης, δεξιοτήτων και εμπειρίας. Έχω προβεί στην διαπίστωση, πως με τη χρήση αυτού του είδους των ασκήσεων τα μέλη της ΠΥ παρακινούνται έτσι ώστε να συμμετέχουν ενεργά στην εκπαίδευση και ιδιαίτερα αν η εκπαίδευση γίνεται υπό ορισμένες προϋποθέσεις.

Επιπλέον, δια μέσου αυτού του τύπου των εκπαιδεύσεων θα αναβαθμιστεί σθεναρά η Επίγνωση Κατάστασης (Situational Awareness) των πυροσβεστών στα περιστατικά, καθώς μπορεί να ανακτήσει παρόμοια ερέθισμα που βίωσε κατά τη διάρκεια των ασκήσεων.

Δεν έχω αμφιβολία ότι πολλοί άλλοι επαγγελματίες πυροσβέστες ανά την υφήλιο, έχουν χρησιμοποιήσει αυτήν την προσέγγιση χρησιμοποιώντας τις δικές τους ιδέες, δεξιότητες και εμπειρία για να το κάνουν, αλλά ο σκοπός του άρθρου αυτού είναι:

Ποια θα είναι άραγε τα αποτελέσματα μιας επίσημης δοκιμής της προσέγγισης αυτής;

Η ίδια η φύση των περιστατικών που καλούμαστε να ανταποκριθούμε αλλάζει, έτσι και κατά συνέπεια, πιστεύω ότι πρέπει να επέλθει προσαρμογή και στην εκπαίδευση για τη νέα μορφή των φαινομένων αυτών, όπως, υπέρ-πυρκαγιές με ακραία φαινόμενα, ταχεία αύξηση του αριθμού υψηλών κτιρίων, νέα υλικά που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία, υπερπληθυσμό πόλεων κλπ.

Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας

Αυγουστίνος Χατζηγιάννης GIFireE | MinstLM

Υ.Γ. Ο όρος Πυροσβεστική Υπηρεσία δεν απευθύνεται προς ή για την Πυροσβεστική Υπηρεσία Κύπρου αλλά χρησιμοποιείται ως γενικός χαρακτηρισμός.

* Έχω παραθέσει μερικές από τις σκέψεις μου οι οποίες απορρέουν μέσα από μια εμπειρία 13 χρόνων στην Πυροσβεστική Υπηρεσία όπως και δια μέσου μελέτης και παρατήρησης. Τα πιο πάνω είναι προσωπικές απόψεις και τίθονται μόνο ως τροφή για σκέψη. Δεν δύναται η αναπαραγωγή τους χωρίς την γραπτή λήψη της άδειας μου. Εξαιρείται η κοινοποίηση ολόκληρου του άρθρου.